Een sprint naar de bal, een plotselinge versnelling of een krachtige slag. En ineens voel je een scherpe pijn in je bovenbeen.Een spierscheur kan behoorlijk frustrerend zijn, zeker wanneer je midden in het seizoen zit. Toch is het belangrijk om niet te snel terug te keren. Pijnvrij kunnen wandelen of joggen betekent namelijk niet automatisch dat je klaar bent voor een wedstrijd.Een goede revalidatie richt zich op het herstellen van kracht, snelheid, belastbaarheid, coördinatie en vertrouwen in je eigen kunnen.

Wat is een spierscheur?

Een spierscheur ontstaat wanneer spierweefsel meer wordt belast dan het op dat moment aankan. Dit kan gebeuren tijdens een sprint, plotselinge richtingsveranderingen, krachtige slag of versnelling.

Bij veldsporten komen spierscheuren vooral voor in:

• de hamstrings aan de achterkant van het bovenbeen;
• de quadriceps aan de voorkant van het bovenbeen;
• de adductoren aan de binnenkant van het bovenbeen.

De ernst van een spierscheur kan verschillen. Daarom is het belangrijk om de blessure goed te laten beoordelen door een fysiotherapeut.

De verschillende gradaties

Een spierscheur wordt meestal ingedeeld in drie gradaties:

Graad 1: lichte spierschade
Er zijn enkele spiervezels beschadigd. Je voelt vaak lokale pijn of stijfheid, maar kunt meestal nog redelijk bewegen. Krachtverlies is beperkt.

Graad 2: gedeeltelijke spierscheur
Er zijn meer spiervezels beschadigd. Bewegen, aanspannen en rekken zijn duidelijk pijnlijk. Vaak is er sprake van merkbaar krachtverlies en soms een zwelling of blauwe plek.

Graad 3: volledige spierscheur
De spier is grotendeels of volledig gescheurd. Er is meestal sprake van veel pijn, duidelijk krachtverlies en soms een zichtbare of voelbare onderbreking in de spier. 

De fysiotherapeut beoordeelt onder andere de locatie van de pijn, het ontstane letselmechanisme, de spierkracht, beweeglijkheid en de mate waarin je dagelijkse activiteiten kunt uitvoeren. Op basis daarvan wordt bepaald welke belasting op dat moment verantwoord is. Ook is het mogelijk om een echo te laten maken voor het bepalen van de gradatie van de spierscheur. 

Wat kan een fysiotherapeut voor je doen?

Een fysiotherapeut maakt een gericht revalidatieschema dat aansluit bij jouw blessure, sportniveau en doelen.

De revalidatie wordt meestal stapsgewijs opgebouwd: bijvoorbeeld op deze manier. Starten met lichte spieractivatie → krachttraining → zwaardere krachttraining → hardlopen → sprinten → richtingsveranderingen → sportspecifieke oefeningen → volledige training → wedstrijd. 

Het doel is niet alleen dat de pijn verdwijnt. De spier moet opnieuw sterk en belastbaar genoeg worden voor de eisen of zoals wij het noemen de criteria van jouw sport. Pijnvrij zijn is een belangrijke voorwaarde, maar niet het enige criterium. Een fysiotherapeut kijkt ook naar:

• het krachtsverschil tussen beide benen;
• de kwaliteit van bewegen;
• de mogelijkheid om maximaal te sprinten;
• het herhaald uitvoeren van intensieve acties;
• de reactie van de spier op belasting;
• het vertrouwen in het geblesseerde been.

Bij dit soort revalidaties kan gebruik worden gemaakt van spierkrachtmetingen. Wij doen dat middels onze VALD systemen. Hier kunnen onder andere spierkracht, krachtverschillen en explosiviteit objectief worden gemeten. Hierdoor krijgt de fysiotherapeut een duidelijk beeld van je vooruitgang en kan worden beoordeeld of je voldoende belastbaar bent voor het terugkeren naar wedstrijden. 

De huidige wetenschap ondersteunt steeds meer het principe van criteria-based revalideren. Dit betekent dat de voortgang van een revalidatie niet alleen wordt bepaald door hoeveel weken iemand geblesseerd is, maar vooral door de vraag of iemand bepaalde functionele en fysieke criteria heeft behaald.

Bij een spierscheur betekent dit bijvoorbeeld dat je niet automatisch na vier of zes weken weer mag sporten. Er wordt gekeken naar meerdere factoren, zoals:

• pijn en gevoeligheid van de spier;
• spierkracht en het verschil tussen beide benen;
• bewegelijkheid;
• functionele testen;
• sprint- en loopbelasting;
• het uitvoeren van sportspecifieke bewegingen;
• reactie van de spier op belasting;
• en het vertrouwen van de sporter in het geblesseerde been.

Een recente systematische review uit 2026 naar return-to-play na hamstringblessures concludeert dat pijn nog steeds het meest gebruikte criteria is, maar dat een combinatie met kracht, flexibiliteit en het uitvoeren van sportspecifieke bewegingen op hoge snelheid beter aansluit bij de huidige wetenschappelijke inzichten.

De fysiotherapeut gebruikt deze criteria om samen met de sporter te bepalen wanneer de volgende stap verantwoord is. Zo ontstaat een revalidatie die niet alleen gericht is op herstel van de blessure, maar vooral op het herstellen van de belastbaarheid die nodig is om weer volwaardig terug te keren op het veld. 

‍

Wil je het hele artikel lezen? 

Bru-Ruiz JJ, Pérez-Cruzado D, García-Romero J, Ruiz-Muñoz M, Canca-Sánchez JC, González-Sanchez M. Establishing weighted criteria for return to play after hamstring injury: a systematic review and methodological quality analysis. BMC Musculoskelet Disord. 2026 Jun 25;27(1):777. 

‍